Wednesday, 24 June 2020

शीर्षक विनाको कविता




माथी माथी नीलो आकाशमा
चिलगाडीमा उड्नेहरुलाई
तल, धेरै तल जमिनमा
पैतालाभरि ठेला उठाएर
हिंड्नेहरुको पीडा
कहिले थाहा होला?

माथीबाट हेर्दा त देखिएला
यो दर्दको तस्वीर पनि
कुनै कलाकारको
अमूर्त चित्र जस्तो।

माथीबाट देखिएला
खाली हरिया डाँडाहरु
नीला नदीहरु
गुराँस फूलेर ढकमक्क
पहाडका पाखाहरु
धान झुलेर पहेंलै
तराईका फाँटहरु।

अझै बढी देखिए देखिएलान् 
कमिलाको ताँती जस्ता
लहरै झुपडी बस्तीहरु
झुपडीभित्रको अभाव
कहाँ देखिएला र?
खान नपाई सुतेको
बालकको तस्वीर
कहाँ देखिएला र?

माथीबाट देखिए अरु केही
देखिएला बिहेको जन्ति
वा कोही कसैको
मलामी गएर फर्केको
मान्छेको लावा लस्कर,
घाउ देखिदैंन माथीबाट
आसुँ देखिदैंन माथीबाट
मानौं तल दुःखको रडारबाट
पठाइरहेछ कसैले 
निरन्तर एउटा सन्देश
हजूर, रामराज्य छ यहाँ
कोही पीर नगरीबक्स्यो।

खबरदार!
माथी माथी चीलगाडीमा
उडी हिंड्नेहरु हो
तिमीहरु पनि तल 
झर्नैपर्छ एक दिन
अमर नसम्झ आफूलाई
मर्नैपर्छ एक दिन।
---०---

1 comment:

तपाई कुन पार्टीको?

हिंड्दाहिंड्दै बाटोमा पछाडीबाट च्याप्प समातेर सोध्छ कोही मलाई- तपाई कुन पार्टिको? कुन दलको? कुन गुटको? कुन खेमाको? कुन कित्ता...