प्रिय जेन-जी!
पुरानो सत्ता ढले पनि
मानसिकता अझै उस्तै छ
जेन-जीको नाममा
नयाँ नयाँ अनुहारहरु
खरानी धसेर आउने
सम्भावना उत्तिकै छ,
सावधान! स्यालहरुले
बाघको खोल ओढेर
अझै रजाइँ गर्ने
सपना देख्न खोज्दैछन्,
तपाई सचेत हुनुहोला,
अव आवेगले होइन,
विवेकले काम गर्नुहोला।
प्रिय जेन-जी!
पहिलो कुरा त तपाईले
आफ्नो घरबाट
परिवर्तनको शुरुवात गर्नुछ,
बाबालाई सोध्नूस,
हाम्रो आम्दानीको स्रोत के हो?
तपाईको व्यावसायमा
कति कर तिर्नुभएको छ?
आमालाई सोध्नूस,
गाडी कताबाट आयो?
महँगा गहना, झोला र
साडी कताबाट आयो?
प्रिय जेन-जी!
जसरी खाएको हुन्छ
एउटा युवाले फौजीमा जागिर
परि आएमा
बाबुलाई गोली हान्न तयार छु
आमालाई झुण्ड्याउँछु भनेर,
तपाईसँग
त्यो सङ्कल्प हुनुपर्छ
त्यो उत्साह हुनुपर्छ
त्यो जोश हुनुपर्छ,
त्यो होश हुनुपर्छ।
प्रिय जेन-जी!
परिवर्तनको तपाई सम्बाहक हो,
तर परिवर्तन अझै भएकै छैन,
मेटाउनुपर्नेछ तपाईले पहिले
मान्छेका मनमा उठेका
अन्यौलका तरंगहरु
भर्नुपर्नेछ तपाईले
तपाईले सबै पुस्तालाई
विश्वासका थरि थरि रंगहरु
पुरानो सत्ताभित्र पनि केही
पीडित, शोषित
र अन्यायमा परेका
अनुभवी पात्रहरु हुन सक्छन,
उपयोग गर्नुपर्नेछ तपाईले
उनीहरुका दबाइएका स्वरहरु।
प्रिय जेन-जी!
तपाईलाई बधाइ छ,
तपाईले यो सम्भव बनाउनुभएको छ
जो हिजो करोडौंको सपना थियो,
गोपाल प्रसाद रिमालको
‘आमाको सपना’ कविता
नेपाली समाजमा
पहिलो पटक सार्थक भएको छ,
यो बुद्ध जन्मेको देशमा
सीता र भृकुटीको देशमा
तपाईले बिजुलीको गतिमा
ध्वस्त बनाइदिनुभएको छ,
पुरानो, निरंकूश, तानाशाही
सत्ताको संरचना
नहुनु क्षति जो भयो
होनहार युवाहरुको
हाम्रो सम्झनामा ती रहिरहनेछन
अमर शहीद बनेर
प्रिय जेन-जी!
अब सम्हालिएर गर्नुछ
एउटा नवीन यात्रा
र देखाउनुछ विश्वलाई
युवाको सोच र शक्ति।
